2008/Apr/12

 

ฉันนึกขึ้นได้ว่ารุ่นพี่ที่อยู่ต่างจังหวัดบอกล่วงหน้าว่าจะไปเที่ยวที่อื่น

เมื่อวานลองโทรเช็คดูแล้วว่ายังไม่ออก ฉันก็นัดเค้าไว้เพื่อจะได้ไปหา

ความบังเอิญมันอยู่ที่ว่า..

เพื่อนสนิทคนนึงที่หายไปนานก็โทรมาหารุ่นพี่หลังฉันวางสายเพื่อนัดพบ

4วันก่อน เพื่อนคนนี้โทรมาหาฉันเพราะจะใช้ฉันไปยืมtextจากหอกลางมาให้

ฉันรับปากไปทั้งที่เพิ่งอ้วกเสร็จไป3รอบ+ปวดในคอมากมายหลังจากกินอาหารค้างคืนในตู้เย็นที่เพิ่งนำไปอุ่น

วันรุ่งขึ้น ฉันsmsไปขอโทษและบอกสาเหตุที่ไปไม่ได้

คนที่เคยป่วยด้วยอาหารเป็นพิษน่าจะเข้าใจว่าอาการหนักแค่ไหนนะคะ

____________________________________________________ 

ที่ฉันรู้ว่าเพื่อนฉันโทรไปนัดรุ่นพี่เพราะฉันโทรหารุ่นพี่อีกที

ฉันอยากจะรู้ว่าคนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนสนิทจะพูดยังไงกะฉัน

จึงตัดสินใจโทรไปคุย

ฉัน:หนังสือยืมไปรึยัง->She:ซีแล้ว(เสียงแข็งเกิ๊น)

เรียนอะไรเหรอแก->เรียนเพิ่มเติม(เรียนภาษา..ก็บอกมาดิ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้เรื่องแกเลย)

และปิดท้ายด้วยถามว่าแล้วจะไปไหนต่อ->จะไปอ่านหนังสือ เพราะมีสอบทุกสัปดาห์

วางสาย ฉันนึกในใจ ที่จะไปมันก็ทีเดียวกันไม่ใช่เหรอฟะ

ณ ตอนนั้น ความรู้สึกหลายอย่างผสมกันเต็มไปในใจฉัน

ช่างเหอะ ปล่อยเขาไปก่อน

ฉันขอจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จ

เพราะฉะนั้นกว่าฉันจะได้ออกไปข้างนอกก็เย็น(เกินคาด)แล้ว

รอต่อรถอีกนาน คนก็แน่น

ทีนี้ตอนต่อรถอีกคัน

พอฉันขึ้นไปบนรถ ได้ยินคนเรียกชื่อเล่นฉัน

แต่วินาทีนั้น ฉันไม่ได้หันไปมอง เพราะคิดว่าหูฝาดหรือชื่อโหลเกิ๊น

และเพื่อนฉันคงไปถึงก่อนแล้ว

จนมาถึงหน้าหมู่บ้านที่รุ่นพี่อยู่ซึ่งเป็นจุดที่รถหมดระยะ

ฉันลงมาต่อวิน

หันไปเจอเพื่อนฉันพอดี!

จากการแสดงออกของเพื่อน ฉันรู้สึกว่าเขาเย็นชากะฉัน

แต่ฉันยังเห็นมันเป็นเพื่อนอยู่!

ตอนที่เขามัวแต่หาเหรียญมาจ่ายค่าวิน

ฉันจึงจ่ายแทนให้เพราะตอนนั้นมัน2ทุ่มแล้ว

และฉันยังสละให้เขาเข้าไปคุยกะรุ่นพี่ก่อนด้วย

สิ่งที่ฉันถามเขาในโทรศัพท์ที่เขาเลี่ยงไม่บอกฉัน

มันก็เผยมาเกือบหมด

ฉันไม่ได้แอบฟังนะคุณแต่พี่เค้าให้พวกเรานั่งกันอยู่แถวนั้น

ฉันสวดมนต์และนอนรอจน3ทุ่มกว่า ฉันถึงได้เม้าท์กะพี่เค้า

คงเพราะฉันไปรู้ความลับของคนเคยสนิทมั้ง

ว่าเขาอาการหนักถึงกะจะไปหาจิตแพทย์

เฮ้อ ฉันสงสารเขามากกว่า(แต่ลืมสงสารตัวเอง หุๆ)

ตังค์ในมือถือเขาหมดมายืมฉันโทร(ทั้งที่ไม่ใช่โปรถูกแล้ว)ฉันก็ให้

ลูกค้าฉันโทรเข้ามาอีก

กว่าจะคุยกะรุ่นพี่เสร็จ ปาเข้าไป4ทุ่ม

แน่ล่ะ รถที่จะวิ่งเข้าหมู่บ้านหมดแล้ว

ต้องขอบคุณรุ่นพี่ที่โทรบอกแฟนให้จ้างวินมารับฉันกะเพื่อน

ในรถเปิดเพลงค่อนข้างแนวแต่เพราะจนฉันอดฮัมเบาๆไม่ได้

เพื่อนฉันเก๊กอ่านชีทอยู่ไม่ได้นานก็หันมาคุยเชิงปรึกษาปนระบาย

จนเรามาถึงกทม.และลงป้ายเดียวกัน

ฉันต่อtaxiถึงบ้านเลย5ทุ่มไปหน่อย

โทรไปเช็คเพื่อนเคยสนิท ดีที่เขาถึงก่อนฉันซักพักแล้ว

อ่านมาถึงบรรทัดนี้

คุณว่าวันนี้ความบังเอิญให้อะไรฉันบ้าง?

Comment

Comment:

Tweet


ขันน้ำ ดอกมะลิ ปืนฉีดน้ำ
#2 by At 2008-04-13 22:42,
อ่านแล้วขอสารภาพว่าพี่งงว่ะ เหอๆsad smile
แต่มีเรื่องบังเอิญก็ดีเหมือนกัน ทำให้ชีวิตมีสีสัน

ช่วงสงกรานต์ ทำตัวให้สดชื่นซะบ้างนะเรา 555+
ปืนฉีดน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ surprised smile